خوشبختی یعنی شکایت نکنی زیرا اکنون در جایی ایستاده ای که خودت با اندیشه ات برای خودت تدارک دیده ای .

خوشبختی یعنی  فراموش کردن این باور که کسی از راه می رسد و به نجاتت بر می خیزد و درها را برایت می گشاید .

 

خوشبختی یعنی  پذیرفتن این واقعیت که هیچ انسانی کامل نیست و انسان ممکن الخطاست.
خوشبختی یعنی  قبل از اینکه به فکر تغییر دادن دیگران باشی ، قاضی زندگی خودت باش.
خوشبختی یعنی  شجاعت و توان گریستن به موقع را داشته باشی زیرا برای گریه کردن مجبوری احساسات خود را آشکار کنی و پس از آن آرامش خواهد رسید .
خوشبختی یعنی  چیزی را به دیگران ببخشی که آرزوی دریافت آن را داری . برای شروع مهرت را ببخش .
خوشبختی یعنی  گذشته را ببخشی تا تجارب دردناک تکرار نگردند .
خوشبختی یعنی  قلبی را نشکنی ، دلی را نرنجانی ، آبرویی را نریزی و دیگران از تو آسیبی نبینند.
خوشبختی یعنی  تنهایی را از افتادن به هر دامی ارزشمندتر بیابی.
خوشبختی یعنی  خودت را بپذیری و برای بهتر نشان دادن خودت تلاش نکنی که دیگران را نفی کنی و شکست دهی.
خوشبختی یعنی  دیگران پیروزیشان را بدون ترس از حسد تو با تو جشن بگیرند.
خوشبختی یعنی  باور کنی که دیگران هم به اندازه تو به امنیت ، آرامش ، محبت ، عفو و آزادی نیاز دارند.
خوشبختی یعنی  خودت تصمیم بگیری ، و زندگیت را برای خوشایند خودت ، زندگی کنی.
خوشبختی یعنی  درباره دیگران به قضاوت ننشینی و آن ها را کنترل نکنی.
خوشبختی یعنی  وقتی آزرده هستی نا امید نگردی ، وقتی ترسیده ای هیاهو راه نیندازی ، وقتی خشمگین هستی همه را دشمن نبینی و برای اشتباهاتت به دنبال مجازات دیگران نباشی.
خوشبختی یعنی  کمی دلیرتر ، مهربانتر ، بخشنده تر ، و وفادارتر باشی.
خوشبختی یعنی  بدانی کجا می روی ، کجا می مانی ، کی می روی ، کی باز می گردی ، بدون احساس گناه "نه" بگویی و بدون خودخواهی پاسخ مثبت بدهی.
خوشبختی یعنی  قبل از اینکه به فکر تغییر دادن دیگران باشی ، قاضی زندگی خود باشی.
خوشبختی یعنی  هر گاه کسی از تو تقاضای کمک کرد، ضعف هایش را به نمایش نگذاری و فقط بگویی : خوشحالم که می توانم کمکت کنم.