در واپسین روزهای نوروزی، خانواده‏ها دست به خرید مقدمات و وسایل سفره هفت سین می‏زنند.

هر کدام از اجزای سفره هفت سین نمادچیزی است .

 


مهم‏ترین آنها سبز کردن سبزه سفره هفت سین است. کدبانوی خانه با توجه به سلیقه خود، یک یا چند دانه از دوازده دانه خوراکی را سبز می‏کند.

این سبزه حکایت دیگری دارد. به قولی، ما نیز مانند دانه، سبزشونده باشیم.

یعنی قابلیت زایش و پویایی را در روح خود نیز بپرورانیم. و به علاوه، سبزی همیشه نشانه خیر و برکت و امید بوده است.

دانه سبز می‏کردند به امید آن‏که دانه‏های آرزو نیز به ثمر نشینند ، کشاورزی پر خیر و برکتی داشته باشند و محصول خوبی برداشت کنند. و این همگامی با طبیعت، بی‏شک، نمادی بسیار زیبا و پرمعناست.

کتاب آسمانی ، در زمره چیزهایی است که بر سفره می‏نهند.

این کتاب آسمانی، برکت سفره به شمار می‏رفت و بدان معنا بود که امیدواریم خداوندگار امسال را نیکو گرداند ، ایمان ما را حفظ کند و سال را به بهترین وجه ممکن رقم زند.

نان ، نشانه برکت بوده و هنوز نیز چنین است. وجود نان در سفره بدان معنا بود که امید آن داریم که سفره تهی از روزی و برکت نباشد. امید آن داریم که خیر و روزی اهل خانواده افزون گردد.

تخم مرغ رنگ شده ، از دیگر ملزومات سفره به شمار می‏رفت و چون حکایت از تولد و نژاد می‏کند ، به این امید هستیم که در سال نو افزایش زایش داشته باشیم.

آیینه ، بر سر سفره و انعکاس نور شمع یا چراغ و سبزه در آن، حاکی از این است که امیدواریم که روحمان چونان آیینه صاف و صیقلی باشد تا هر تصویری را وانمایاند.

چراغ یا شمع افروخته سر سفره، بدان امید که سلامتی افراد خانواده در سال جدید حفظ شود.امید و باورشان این بود که چراغ نشانه سلامتی و روشنایی و طول عمر است.

ماهی نشانه ی زندگی و تحرک و حیات است.

سمنو و سنجد: که نشانه عشق، زایش و تولّد است، بدان امید که در سال جدید، عشق فزونی یابد و تولّد و زایش افزون گردد.

سکّه: خصوصاً ترجیح می‏دادند که سکّه ضرب سال را بر سر سفره نهند چرا که سکه‏های تازه، نشان برکت و دارندگی و ثروت است. بدان امید که جیبشان خالی نشود و برکت از زندگی آنها بیرون نرود.

سیب: که راز و رمز آن عشق است و زایش و نمودی از هدیه الهی به بنده. سیب بر سر هفت سین می‏نهند تا مورد لطف خدا قرار گیرند و از رزق و روزی بهشتی نصیبشان شود و دوستی خدا شامل حالشان.

سبزه: یکی از هفت سین به شمار می‏رود که نشانه ی برکت ونو شودن وامکان رویش برای انسان است.

سیر: که جزء سبزیجات است و حکایت از تن‏درستی و سلامت دارد. خود سیر نیز دارای خواص درمانی بی‏شماری است، بدان امید که بلا و بیماری از خانه و کاشانه‏شان دور شود. و امیدوار بودند که با تحویل سال، بلا نیز از منزلشان رخت بربندد و در سال جدید، همراه با صحت و سلامت باشند.

سنبل: گلی است زیبا که با بهار و آمدن بهار می‏روید و آن‏را به عنوان نماد آمدن بهار بر سر سفره هفت سین می‏گذارند. بدان معنا که بهار آمده و ما امید آن داریم که ما نیز بهاری شویم.

و خلاصه این هفت سینی بود که هفتادهزار امید ، در دل آن جای داشت.

اما بی‏شک، زیباترین تجلی امید در آداب و سنن ایرانی اسلامی ما، دعای تحویل سال نو است:

یا مُقّلِبَ القُلُوبِ والأبصار

یا مُدَبِّرَ اللَّیلِ وَالنَّهار

یا مُحَوِّلَ الحَوْلِ وَالأحوال‏

حَوِّل حالَنا إلی أحْسَن الحال‏

ای گرداننده دل‏ها و دیدگان!

ای پدیدآورنده روزها و شب‏ها!

ای تغییر دهنده سال‏ها و حالات بندگان!

حال ما را به بهترین حالات تغییر ده!

یعنی امید آن داریم که ما را دریابی! امید آن داریم که حال ما را تغییر دهی؛ نه‏تنها به صورت نیکو که به بهترین وجه ممکن! و این یعنی امیدی که بی‏شک، بی‏پاسخ نخواهد ماند .